Aynı Yaşta ve Aynı Aşı Programları ile Yetiştirilen Damızlık Ebeveynlerinden, Etlik Civcivlerine Aktarılan Maternal Antikor Seviyesinin Karşılaştırılması

Özet

Maternal antikor transferi, polisin kendi bağışıklık sistemleri henüz gelişmediği yaşamın ilk günlerinde civcivlerin korunmasında temel mekanizmayı oluşturmaktadır. Damızlıkların genetik yapısı, bu transferin etkinliğini belirleyen kritik bir faktör olarak kabul edilmekle birlikte, yerel hatlar üzerindeki etkisi yeterince aydınlatılamamıştır. Bu çalışma, dört patojenle (NDV, IBV, IBDV ve CAV) mücadelede iki et tipi damızlık genotipi arasında ticari Cobb 500 hattı ve yerel Türk hattı Anadolu-T civciv bireylere aktarılan maternal antikor düzeylerini karşılaştırmaktadır. Her iki genotip de özdeş yetiştirme koşullarına ve aşılama protokolüne tabi tutulmuştur. Toplam 96 hayvandan kan örnekleri alınmıştır: 62 haftalık 48 damızlık dişi (her genotipten 24 adet) ve bu damızlıklardan elde edilen 48 adet bir günlük civciv. Serum antikor düzeyleri ELISA yöntemiyle ölçülmüş; geometrik ortalama titre (GMT), seroproteksiyon oranı ve maternal transfer oranı hesaplanmıştır. Sonuçlar, her iki genotipte de NDV, IBV ve IBDV için %100 seroproteksiyon oranı sağlandığını göstermiştir. NDV açısından genotipleri arasında anlamlı bir fark gözlemlenmemiştir. IBV için Anadolu-T damızlıkları anlamlı düzeyde daha yüksek titreler sergilemiş (p = 0,04), ancak bu avantaj civcivlerde istatistiksel olarak anlamlı biçimde yansımamıştır. En belirgin farklılık IBDV'de gözlemlenmiştir: Anadolu-T tüm fizyolojik aşamalarda çok daha yüksek titreler sergilemiş (p < 0,001) ve daha yüksek maternal transfer oranı elde edilmiştir (%66,5’e karşı %55,4). Buna karşın, CAV için Cobb 500 civcivleri anlamlı düzeyde daha yüksek titreler göstermiş (p = 0,004) ve benzer maternal titre düzeylerine karşın belirgin biçimde üstün bir maternal transfer oranı sergilemiştir (%68,4'e karşı %41,6). Farklı patojenlere ait titreler arasında saptanan anlamlı pozitif korelasyonlar, maternal yolla aktarılabilir genel bir bağışıklık yeterliliğinin varlığına işaret etmektedir. Anti-IBDV antikor azalmasına ilişkin kinetik modelleme, Anadolu-T’nin daha yüksek başlangıç titresinden kaynaklanan üç günlük bir kayma ile iki genotip arasında optimal aşılama pencerelerinin farklılaştığını ortaya koymaktadır. Bu bulgular, damızlık genotipinin yalnızca pasif immünitenin oluşturulması bakımından değil, aktif aşılama programlarının planlanması açısından da belirleyici bir parametre niteliği taşıdığını göstermektedir.